Klasyfikacja sklejki liściastej

Sklejka, którą można również spotkać pod potoczną nazwą dykty lub też skleiny, to materiał kompozytowy. Oznacza to, że nie jest materiałem jednolitym, a jej konstrukcja składa się z komponentów konstrukcyjnych charakteryzujących się ciągłą strukturą. Wykonana jest z cienkich warstw drewna, które nazywamy fornirami. Mają one grubość najczęściej od 0,4 do 3 mm.

Norma PN-EN 635-2 określa jakość dykty na podstawie wyglądu jej powierzchni. Stąd możemy wyróżnić pięć klas jakości tego kompozytu – klasę E, I, II, III oraz IV.

Sklejka o klasie E charakteryzuje się najwyższą jakością i jest praktycznie bez żadnych wad. Może być wykorzystywana do wysokojakościowych wyrobów artystycznych lub konstrukcyjnych. Klasa I dopuszcza natomiast niewielkie wady w sklejkach, wynoszące do 2 mm w przypadku uszkodzeń krawędzi. Występują w niej także niewielkie przebarwienia niewpływające znacznie na wygląd całego produktu. Możemy także natknąć się na niewielkie ilości sęków, zarówno zepsutych wypełnionych, jak i zrośniętych zdrowych sęków o niewielkich rozmiarach. Konsekwentnie, przy każdej kolejnej klasie uszkodzenia krawędzi mogą być większe (5 mm), mogą wystąpić przebicia klejowe lub większe przebarwienia i większe sęki, również puste.

Sklejka znajduje swoje zastosowanie w budowie różnego rodzaju konstrukcji, a także mebli. Meble ze sklejki stają się coraz bardziej popularnym i modnym elementem aranżacji wnętrz.